เครือข่ายภาคประชาสังคม สหภาพแรงงาน และคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งปากีสถาน (Human Rights Commission of Pakistan - HRCP) ร่วมจัดเวทีเสวนา ณ เมืองไฮเดอราบัด เมื่อต้นเดือนเมษายน 2026 เพื่อวิพากษ์ระเบียบปฏิบัติภายใต้พระราชบัญญัติแรงงานสตรีภาคเกษตรฉบับปี 2019 โดยแม้ผู้เข้าร่วมจะชื่นชมการรับรองสถานะแรงงานหญิง แต่ระบุว่ากฎหมายดังกล่าวยังขาดกลไกการตรวจสอบที่เข้มงวดและไม่มีบทลงโทษที่มีประสิทธิภาพในการบังคับใช้จริง
ประเด็นสำคัญที่ถูกยกขึ้นหารือคือความเหลื่อมล้ำทางรายได้ระหว่างเพศ ซึ่งแรงงานหญิงยังคงได้รับค่าจ้างต่ำกว่าผู้ชายในงานลักษณะเดียวกัน รวมถึงอุปสรรคในการเข้าถึงระบบลงทะเบียนแรงงานในระดับท้องถิ่นที่สตรีเข้าถึงได้ยากเนื่องจากข้อจำกัดด้านการเดินทาง สมาคมแรงงานฮารี (Hari Welfare Association - HWA) และสหพันธ์แรงงานหญิงทำงานที่บ้าน (Home-Based Women Workers Federation - HBWWF) จึงเรียกร้องให้รัฐบาลขยายขอบเขตสวัสดิการสังคม เช่น บำนาญผู้สูงอายุ ให้ครอบคลุมแรงงานภาคเกษตรที่มีอายุเกิน 60 ปี
นอกจากนี้ ผู้เชี่ยวชาญด้านกฎหมายและเลขาธิการ สหพันธ์สหภาพแรงงานแห่งชาติ (National Trade Union Federation - NTUF) ยังชี้เห็นถึงความขัดแย้งระหว่างตัวบทกฎหมายกับร่างระเบียบปฏิบัติที่ยังใช้คำนิยามล้าสมัย ไม่สอดคล้องกับมาตรฐานของ องค์การแรงงานระหว่างประเทศ (International Labour Organization - ILO) และเสนอให้มีการจัดตั้งกลไกไตรภาคีที่ประกอบด้วยตัวแทนลูกจ้าง นายจ้าง และรัฐบาล เพื่อแก้ไขปัญหาแรงงานขัดหนี้และการจ้างงานผ่านบุคคลที่สามที่เอารัดเอาเปรียบ โดยกลุ่มผู้ร่วมเสวนาเตรียมยื่นข้อเสนออย่างเป็นทางการต่อกระทรวงแรงงานในการหารือครั้งถัดไปที่เมืองการาจี